Organisatie: Heemkundekring Myerle.
Gebruik: krantenreconstructie van 1921 met onder meer smid Liebrechts en schoenmaker Boelens als lokale ambachtslieden.
URL: https://www.heemkundekringmyerle.nl/publicaties/Koerier/oude%20doos/1991-1.PDF
Organisatie: Heemkundekring Myerle.Gebruik: krantenreconstructie van 1921 met onder meer smid Liebrechts en schoenmaker Boelens als lokale ambachtslieden.URL: https://www.heemkundekringmyerle.nl/publicaties/Koerier/oude%20doos/1991-1.PDF
Organisatie: Heemkundekring Myerle.
Gebruik: krantenreconstructie van 1921 met onder meer smid Liebrechts en schoenmaker Boelens als lokale ambachtslieden.
URL: https://www.heemkundekringmyerle.nl/publicaties/Koerier/oude%20doos/1991-1.PDF
Verbanden
IJzerwerk voor boeren en dorp De smid vervaardigde en repareerde uiteenlopende ijzeren onderdelen: gereedschap, beslag, haken, scharnieren en onderdelen voor karren en landbouwmachines. Mierlose bronnen geven concrete voorbeelden. In 1823–1824 maakte smid Godefridus van Stekelenborg voor de gemeente nieuwe brandhaken. In een krantenverslag uit 1921 komt smid Liebrechts voor als lokale middenstander. Een ambacht midden […]
Maken én repareren De schoenmaker vervaardigde en vooral later repareerde leren schoenen en ander leerwerk. In een tijd waarin goederen kostbaar waren, werden schoenen veel langer gebruikt en meermaals hersteld. Mierlose bronnen noemen al in 1762 schoenmaker Hendrik Gooris. De gemeente liet hem twaalf leren brandemmers maken. Een krantenreconstructie uit 1921 noemt daarnaast schoenmaker Boelens […]
Lokale voorziening én sociaal netwerk Met middenstand worden traditioneel winkeliers, ambachtslieden en kleine ondernemers bedoeld die rechtstreeks aan inwoners leverden. In Mierlo ging het onder meer om bakkers, slagers, kruideniers, fietsenmakers, cafés en uiteenlopende speciaalzaken. Veel zaken waren familiebedrijven. Winkel, werkplaats en woning konden in hetzelfde pand zitten, waardoor ondernemerschap sterk met het gezinsleven was […]
Wonen en verkopen onder één dak Historische winkels waren vaak letterlijk onderdeel van het woonhuis. Een voorkamer werd winkel, terwijl opslag of werkplaats achter het huis lag. Voor kleine middenstanders maakte die combinatie een aparte bedrijfsruimte overbodig. Bakkers, kruideniers, melkverkopers, kleermakers en andere ondernemers konden op deze manier vanuit huis werken. Moderne variant: bedrijf aan […]
Bier werd lokaal geproduceerd Mierlo kende in verschillende perioden meerdere brouwerijen. Oudere namen als De Roos, De Drie Swaantjes en De Valk worden in lokale geschiedschrijving genoemd, maar hun precieze ligging is niet altijd bekend. Rond 1900 zijn vier brouwerijen beter uit kadaster en andere bronnen te volgen: een brouwerij bij Karelstein, De Kroon aan […]
Brouwerij van Arnoldus Branten Brouwerij Het Vertrouwen werd in 1877 opgericht door Arnoldus Branten. De brouwerij stond naast het Oude Raadhuis. Het brouwerijgedeelte maakte deel uit van een groter pand dat later door verbouwing in twee woningen werd verdeeld. Nog in 1911 als brouwerij geregistreerd Het kadaster beschreef het complex in 1911 nog als huis, […]
De bekendste Mierlose brouwerij Brouwerij Cambrinus werd in 1878 gebouwd door Johanna Maria Branten, weduwe van Wilhelmus Theodorus van Stekelenborg. De brouwerij stond achter het pand aan de huidige Pastoor de Winterstraat 1. Het fabrieksgebouw was drie verdiepingen hoog en had een opvallende schoorsteen. Sluiting rond 1920 Cambrinus sloot omstreeks 1920. De brouwerijgebouwen en schuren […]
Karelstein en De Kroon Naast Het Vertrouwen en Cambrinus kende Mierlo andere brouwerijen. Bij Huize Karelstein aan de Hekelstraat lag een brouwerij die in het kadaster met Antonie Keunen wordt verbonden. Willem Gooien bouwde in 1880 een brouwerij aan de Dorpsstraat. Na zijn faillissement werd het pand in 1887 verkocht aan Theodor Karel Daamen, die […]
1916: productie in Mierlo begint De mechanische weverij van De Haes werd in 1916 gebouwd en nog in hetzelfde jaar in bedrijf genomen. De fabriek maakte verschillende geweven textielproducten. De onderneming groeide, moderniseerde en werd onderdeel van grotere textielcombinaties. In de jaren zestig werd na samenwerking met Baekers en Elias de naam De Haes Holland […]
Een fabriek op een logistiek gunstige plek De fabriek van De Haes lag bewust nabij het Eindhovensch Kanaal. Watertransport kon voor zware grondstoffen en goederen aantrekkelijk zijn in een periode waarin vrachtverkeer over de weg nog beperkt was. In 1925 kreeg Ign. De Haes een eigen aanlegplaats aan het kanaal. Industrie verandert het gebruik van […]
Textielcrisis in de jaren zestig en zeventig Vanaf de jaren zestig kwam de Nederlandse textielindustrie onder sterke druk te staan. Productie werd naar landen met lagere loonkosten verplaatst en bedrijven fuseerden om schaalvoordelen te behalen. De Haes ging in 1961 samenwerken met Baekers en Elias en kwam later binnen de Koninklijke Nederlandse Textiel Unie terecht. […]
Na 1977 vooral opslag Nadat de productie naar Eindhoven was geconcentreerd, bleef het complex in Mierlo nog in gebruik als opslaglocatie. Vanaf 1986 viel de locatie onder Hatéma. Het aantal werknemers was tegen het einde nog zeer klein. 1995: de laatste zes werknemers vertrekken In 1995 vertrokken de laatste zes werknemers of gingen zij met […]
